Umowa transportowa Ukraina UE do 31.03.2027

Umowa transportowa Ukraina UE obowiązuje do 31 marca 2027 roku: ukraińska ciężarówka jedzie do Polski, z Polski i tranzytem bez polskiego zezwolenia, o ile przewóz mieści się w umowie. Datę daje decyzja Wspólnego Komitetu nr 3/2025 (Dziennik Urzędowy UE, 21 listopada 2025 r.). Przedłużenie nie jest automatyczne i zależy od oceny Komisji do 30 listopada 2026 roku.

Krótko: umowa transportowa Ukraina UE obowiązuje do 31 marca 2027 roku, tak stanowi art. 1 ust. 1 decyzji Wspólnego Komitetu nr 3/2025 z 25 września 2025 roku · tekst skonsolidowany umowy na EUR-Lex pokazuje 30 czerwca 2023 i 30 czerwca 2025 roku, bo decyzje komitetu do niego nie wchodzą · przedłużenie po 31 marca 2027 roku nie jest automatyczne, zależy od dostosowania prawa ukraińskiego do prawa UE, a ostatnią ocenę Komisja przedstawia do 30 listopada 2026 roku · na 30 października 2026 roku nowej decyzji o terminie w Dzienniku Urzędowym UE nie ma · umowa już dziś wymaga naklejki na szybie, papierowego odpisu licencji i dokumentów na przejazd bez ładunku · jeśli umowa wygaśnie, wraca dwustronna umowa Polski i Ukrainy z 1992 roku, a z nią zezwolenie na przewóz dwustronny i tranzyt · zgłoszenie RMPD zostaje w każdym wariancie, zmienia się tylko podstawa, zamiast kodu zwolnienia 094 numer zezwolenia.

Spedytor z Lublina planuje kontrakt na wiosnę 2027 roku z przewoźnikiem z Łucka i dostaje od niego trzy sprzeczne wiadomości z grupy kierowców. W pierwszej stoi, że po marcu 2027 roku „znowu będą blankiety na Polskę”. W drugiej, że umowa przedłuża się sama. W trzeciej jest link do tekstu umowy na EUR-Lex z datą 30 czerwca 2025 roku i pytanie, na czym właściwie dziś jeżdżą.

Do kiedy obowiązuje umowa transportowa Ukraina UE

Umowa między Unią Europejską a Ukrainą w sprawie transportu drogowego towarów obowiązuje do 31 marca 2027 roku. Tak stanowi art. 1 ust. 1 decyzji Wspólnego Komitetu nr 3/2025 (Dz.U. UE L 2025/2352). Decyzję przyjęto 25 września 2025 roku i weszła w życie z dniem przyjęcia (art. 2).

Umowę podpisano w Lyonie 29 czerwca 2022 roku na rok, a od tamtej pory termin przesuwał się cztery razy. Motyw 1 decyzji nr 3/2025 streszcza całą historię i tłumaczy, skąd w rozmowach z przewoźnikami tyle różnych dat.

Czy kurs Łuck–Lublin 15 marca 2027 roku jedzie bez polskiego zezwolenia? Tak. Data kursu wypada przed końcem umowy, a przewóz między Ukrainą a państwem UE stoi pierwszy w wykazie dozwolonych przejazdów (art. 4 lit. a umowy). Kurs z 1 kwietnia 2027 roku już nie, jeśli do tego dnia Wspólny Komitet nie przyjmie nowej decyzji.

Dlaczego w tekście umowy na EUR-Lex stoi inna data

Tekst skonsolidowany umowy na EUR-Lex nie pokazuje 31 marca 2027 roku. Ostatnia wersja nosi datę 19 lutego 2026 roku, a jej art. 6 ma dwa terminy: 30 czerwca 2023 roku w ust. 1 i 30 czerwca 2025 roku z automatycznym przedłużeniem o sześć miesięcy w ust. 3.

Tekst skonsolidowany zbiera tylko zmiany samej umowy, czyli umowę zmieniającą z 2024 roku. Decyzje, które Wspólny Komitet przyjmuje na podstawie art. 7 ust. 2, do tego tekstu nie trafiają. Dlatego nie widać w nim ani decyzji nr 2/2023, ani decyzji nr 3/2025. EUR-Lex sam zastrzega nad tekstem skonsolidowanym, że służy on wyłącznie do celów informacyjnych.

Kto czyta tylko art. 6, widzi datę, która niczego już nie reguluje. Kto otwiera decyzję nr 3/2025, widzi 31 marca 2027 roku. Komunikat ministerstwa czy artykuł w portalu branżowym mogą tę datę oddać poprawnie, ale źródłem zostaje decyzja i to ją warto mieć pod ręką przy rozmowie z przewoźnikiem.

Czy umowę przedłużą po 31 marca 2027 roku

Decyzji o przedłużeniu po 31 marca 2027 roku jeszcze nie ma i sama się nie pojawi. Decyzja nr 3/2025 w art. 1 ust. 2 stanowi, że dalsze przedłużenie powinno być uzależnione od zadowalających postępów w dostosowywaniu ustawodawstwa ukraińskiego do dorobku prawnego Unii w dziedzinie transportu drogowego towarów. Wykaz tego, co trzeba dostosować, stoi w dodatku do decyzji.

Motywy decyzji podają dwie daty. Według motywu 6 Komisja zainicjuje badanie wpływu umowy na sektor transportu drogowego, łącznie z bezpieczeństwem ruchu, i ma je przedstawić do 30 listopada 2026 roku. Motyw 7 wymaga zadowalających postępów w dostosowaniu prawa do tego samego dnia.

Przypis do dodatku rozpisuje harmonogram dokładniej. Komisja przedstawia grupie roboczej ad hoc, ustanowionej na mocy art. 7A umowy, trzy dokumenty:

• wstępne sprawozdanie na temat stanu wdrożenia do 30 stycznia 2026 roku;
• ocenę postępów w dostosowywaniu przepisów do 31 maja 2026 roku;
• dalszą ocenę postępów do 30 listopada 2026 roku.

Na 30 października 2026 roku dwa pierwsze terminy minęły, trzeci jest przed nami. W EUR-Lex nie ma decyzji Wspólnego Komitetu, która przesuwałaby 31 marca 2027 roku na dzień późniejszy. Treści sprawozdań tu nie streszczamy, bo termin umowy wyznacza wyłącznie decyzja komitetu, a komitet podejmuje decyzje w drodze konsensusu obu Stron (art. 7 ust. 5 umowy).

Co Ukraina ma przenieść do swojego prawa

Dodatek do decyzji nr 3/2025 zawiera siedem pozycji i każdą Ukraina ma wdrożyć własnym ustawodawstwem:

• krajowy rejestr elektroniczny przedsiębiorców transportu drogowego zgodny ze specyfikacjami UE (art. 16 rozporządzenia (WE) nr 1071/2009);
• warunki związane z wymogiem posiadania siedziby (art. 5 tego rozporządzenia);
• warunki związane z wymogiem dobrej reputacji (art. 6);
• inteligentny tachograf w wersji 2 w pojazdach nowo zarejestrowanych w Ukrainie od 1 lipca 2026 roku i eksploatowanych na podstawie umowy (art. 8 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 165/2014);
• doposażenie w inteligentne tachografy pozostałej floty jeżdżącej na podstawie umowy (art. 3 ust. 4 i 4a), przy czym ocena uwzględni dostępność warsztatów i szkoleń personelu;
• czas prowadzenia pojazdu, przerwy i odpoczynek według art. 6–9 rozporządzenia (WE) nr 561/2006;
• czas pracy kierowców według dyrektywy 2002/15/WE.

Doposażenie starszego taboru stoi w dodatku jako zadanie dla państwa, a nie obowiązek przewoźnika. Decyzja Wspólnego Komitetu nr 2/2025 już dopuszcza pojazdy z inteligentnym tachografem do przewozów na podstawie umowy (art. 2), a jej motyw 7 wprost zostawia też tachografy cyfrowe zgodne z AETR. Obowiązek, który już działa w prawie ukraińskim, jest węższy i dotyczy nowych pojazdów, o czym osobno w tekście o smart tachografie G2V2.

Czego umowa wymaga już teraz, przed 31 marca 2027 roku

Brak zezwolenia nie znaczy braku dokumentów. Umowa zmieniająca z 2024 roku dodała trzy wymogi, które kontrola drogowa sprawdza już dziś.

Pierwszy to naklejka na przedniej szybie według wzoru z załącznika I (art. 5c ust. 1). Umowa wprost uznaje przewóz na jej podstawie bez naklejki za niezgodny z jej postanowieniami (art. 5c ust. 2). Drugi to uwierzytelniony odpis lub wyciąg z zezwolenia na wykonywanie międzynarodowego transportu drogowego towarów, w formie papierowej w pojeździe (art. 5a ust. 1). U przewoźnika z Ukrainy to licencja.

Trzeci wymóg dotyczy przejazdów bez ładunku. Pusty pojazd, który wyjechał z Ukrainy do UE, spełnia umowę tylko wtedy, gdy kierowca ma dokumenty o kolejnym przewozie, czyli podpisaną umowę albo zlecenie z nazwą, adresem i danymi kontaktowymi nadawcy (art. 5b ust. 1 i 2). To zwykle dokument od polskiego zleceniodawcy, więc warto go wysyłać przed wyjazdem pustego auta. W drodze powrotnej przewoźnik musi wykazać, że w UE wykonywał tylko przewozy dwustronne albo tranzyt, a dowodem są listy CMR, zgłoszenia celne, karnety TIR i zapisy tachografu (art. 5b ust. 3 i 4).

Granice umowy też się nie zmieniły. Przewóz wewnątrz państwa członkowskiego i między państwami członkowskimi umowa wprost wyłącza (art. 2 ust. 1), a jak zakwalifikować taki kurs, opisuje tekst o tranzycie, państwie trzecim i kabotażu. Przewóz niezgodny z przepisami umowy międzynarodowej polski taryfikator wycenia na 12 000 zł, czyli 138 394 ₴ (załącznik nr 3, lp. 3.2).

Czy umowa może przestać obowiązywać wcześniej

Tak, i służą do tego trzy mechanizmy, o których mało kto mówi. Każda ze Stron może wypowiedzieć umowę pisemnym powiadomieniem, a wtedy umowa ulega rozwiązaniu po dwóch tygodniach, najpóźniej po dwóch miesiącach (art. 12 ust. 1). Wspólny Komitet może zalecić tymczasowe zawieszenie, gdy cele umowy w oczywisty sposób nie są osiągane, i wtedy każda Strona może je ogłosić ze skutkiem po 15 dniach od powiadomienia (art. 7 ust. 1).

Trzeci mechanizm jest najwęższy. Strona może zawiesić umowę na części swojego terytorium przy poważnych zakłóceniach rynku transportowego na danym obszarze, na okres do trzech miesięcy (art. 9a). Prawo tranzytu przez taki obszar zostaje. O każdym takim kroku Strony powiadamiają się oficjalnie, więc wiadomość o zawieszeniu warto sprawdzać tak samo jak wiadomość o przedłużeniu.

Co zmieni się 1 kwietnia 2027 roku, jeśli decyzji nie będzie

Jeśli umowa wygaśnie, wraca reżim sprzed niej. Art. 12 ust. 4 umowy stanowi, że jej wygaśnięcie nie pogarsza warunków dostępu do rynku w porównaniu z dniem poprzedzającym jej wejście w życie, a w braku późniejszej umowy ponownie stosuje się umowy dwustronne państw członkowskich z Ukrainą.

Dla Polski to Umowa między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Ukrainy o międzynarodowych przewozach drogowych z 18 maja 1992 roku. Jej art. 5 dopuszcza przewozy dwustronne i tranzyt, a art. 6 ust. 1 stanowi, że wykonuje się je wyłącznie na podstawie zezwoleń wydanych uprzednio. Wyjątki wymienia art. 7, na przykład przewóz rzeczy przesiedlenia albo pojazdów uszkodzonych.

Pojazd, który w dniu wygaśnięcia umowy jest na terytorium UE, może wrócić do siebie tranzytem (art. 12 ust. 2). Nowy kurs od 1 kwietnia 2027 roku bez nowej decyzji będzie wymagał polskiego zezwolenia, a jak przewoźnik je uzyskuje, opisuje tekst o zezwoleniu na przewóz międzynarodowy. Druga droga to zezwolenie EKMT, a co ono znaczy dla zgłoszenia, wyjaśnia tekst o EKMT i RMPD.

Czy obowiązek RMPD znika razem z umową

Nie, obowiązek zgłoszenia od umowy nie zależy. Art. 28b ust. 1 ustawy o transporcie drogowym wymienia trzy przypadki: wymagane jest zezwolenie, wymagane jest zezwolenie EKMT albo umowa międzynarodowa z zezwolenia zwalnia. Koniec umowy przenosi kurs z trzeciego przypadku do pierwszego, ale zgłoszenie zostaje.

Zmienia się jedno pole. Przy zwolnieniu do zgłoszenia wpisuje się podstawę prawną zwolnienia, przy zezwoleniu jego numer (art. 28b ust. 3 pkt 10). W słowniku PUESC podstawa z umowy ma kod 094 i w naszych danych stoi pod 6 758 z 7 133 zgłoszeń z datą rozpoczęcia przewozu od 31 października 2024 do 24 października 2026 roku. To dane jednej platformy, nie rynku, ale pokazują, ile kursów wisi na jednej dacie.

Reguła R08 portalu nie przyjmie zwolnienia razem z blokiem zezwolenia. Dlatego każdy kurs od 1 kwietnia 2027 roku, jeśli umowa nie będzie obowiązywać, trzeba zgłaszać już z numerem zezwolenia. Kto dokładnie ma obowiązek zgłoszenia, opisuje tekst kto musi składać RMPD.

Brak zgłoszenia albo dane niezgodne ze stanem faktycznym kosztują przewoźnika 12 000 zł, czyli 138 394 ₴ po kursie NBU 11,5328 ₴ za 1 zł z 31.10.2026 (załącznik nr 3, lp. 3.2a). Kwotę dla konkretnego przypadku policzy kalkulator kar SENT i RMPD. Z jednej kontroli drogowej nie nakłada się więcej niż 12 000 zł (art. 92a ust. 3), ale gdy zezwolenie znów jest wymagane, przejazd bez zgłoszenia uznaje się za wykonywany bez zezwolenia (art. 28b ust. 10), a pojazd trafia na parking strzeżony na koszt przewoźnika (art. 89a1 ust. 1a).

Co zrobić

1. 1Przyjmujcie od przewoźnika kod 094 w RMPD tylko dla kursów objętych umową i rozpoczynanych nie później niż 31 marca 2027 roku.
2. 2Sprawdźcie przy zleceniu, czy pojazd jadący na podstawie umowy ma naklejkę, papierowy odpis licencji i dokument na przejazd bez ładunku.
3. 3Planujcie kontrakty na kwiecień 2027 roku w dwóch wariantach, na podstawie umowy i z zezwoleniem.
4. 4Szukajcie po 30 listopada 2026 roku decyzji Wspólnego Komitetu w EUR-Lex, a nie streszczenia z grupy.
5. 5Uzgodnijcie z przewoźnikiem zamówienie zezwoleń na kwiecień z wyprzedzeniem, jeśli do marca 2027 roku nowej decyzji nie będzie.
6. 6Oczekujcie od 1 kwietnia 2027 roku numeru zezwolenia w RMPD zamiast kodu zwolnienia, jeśli umowa przestanie obowiązywać.

Czego nie robić

• ✗Nie cytujcie art. 6 tekstu skonsolidowanego jako daty końca. Kto uwierzy w 30 czerwca 2025 roku, zacznie zamawiać i opłacać zezwolenia, których kurs nie potrzebuje.
• ✗Nie mówcie przewoźnikowi, że przedłużenie jest automatyczne. Automatyczny mechanizm art. 6 ust. 3 zadziałał raz, do 31 grudnia 2025 roku, a dalej rozstrzyga decyzja komitetu.
• ✗Nie wymagajcie doposażenia całej floty w smart tachografy jako obowiązku z decyzji nr 3/2025. W dodatku to zadanie dla państwa, a firma wyda pieniądze wcześniej, niż wymaga tego prawo.
• ✗Nie wysyłajcie pojazdu na podstawie umowy bez naklejki. Umowa wprost uznaje taki przewóz za niezgodny, a to podstawa kary z lp. 3.2.
• ✗Nie zakładajcie, że RMPD znika w dniu, w którym wraca zezwolenie. Bez zgłoszenia przejazd uznaje się za wykonywany bez zezwolenia, a pojazd stoi na parkingu strzeżonym.
• ✗Nie akceptujcie kodu 094 na kursie po końcu umowy. Dane zgłoszenia nie będą zgodne ze stanem faktycznym, a to 12 000 zł z lp. 3.2a.

Gdzie w tym jest technologia

Sigil przenosi do RMPD100 dane z listu CMR jeden do jednego i wpisuje tę podstawę, którą potwierdził dyspozytor przewoźnika: kod zwolnienia z umowy albo numer zezwolenia. Rodzaju przewozu system za człowieka nie wybiera, bo to decyzja o kursie, a nie o dokumencie. Zgłoszenie idzie do PUESC na danych samego przewoźnika, a po końcu umowy zmienia się tylko pole podstawy, które dyspozytor potwierdza tak samo.

Sigil obsługuje zgłoszenia RMPD. Zezwoleń ani książek EKMT nie wydajemy i nie zamawiamy, a SENT składa nadawca albo odbiorca.