Ile naprawdę trwa złożenie RMPD od zdjęcia CMR do numeru

W skrócie: według danych naszej platformy, 126 zgłoszeń RMPD z wysyłką automatyczną, utworzonych od 31 lipca do 19 września 2026 r., od zdjęcia CMR do numeru z PUESC mija w medianie 6,0 minuty · połowa zgłoszeń mieści się między 4,2 a 8,3 minuty, co dziesiąte trwa ponad 14 · z tego PUESC odpowiada w 4 sekundy, reszta to praca dyspozytora: sprawdzenie odczytanych danych z oryginałem i dopisanie tego, czego w CMR nie ma · średniej nie podajemy celowo, bo jedno zgłoszenie zostawione na dobę psuje ją wszystkim · bez numeru kierowca nie ma prawa ruszyć (art. 28c ust. 2), a przewóz bez zgłoszenia kosztuje 12 000 zł · to, co wydłuża, to nie system, tylko brakujące dane: kod CN, zezwolenie, numer lokalizatora.

Złożenie RMPD trwa sześć minut. Nie „dwie", jak w reklamach, i nie „pół godziny", jak mówi się na parkingach, tylko dokładnie tyle, ile dyspozytor przewoźnika potrzebuje na sprawdzenie danych z CMR i dopisanie pól, których w CMR nie ma. Według danych naszej platformy, na 126 zgłoszeniach z wysyłką automatyczną do PUESC, utworzonych od 31 lipca do 19 września 2026 r., mediana od wgrania zdjęcia CMR do otrzymania numeru referencyjnego wynosi 6,0 minuty; PUESC zabiera z tego 4 sekundy.

Ile trwa złożenie RMPD według naszych danych

Mediana 6,0 minuty od zdjęcia CMR do numeru z PUESC; połowa zgłoszeń między 4,2 a 8,3 minuty; co dziesiąte ponad 14,1. To pomiar na 126 zgłoszeniach pięciu przewoźników, złożonych przez wysyłkę automatyczną, w środowisku produkcyjnym PUESC, od 31 lipca do 19 września 2026 r.

Co do pomiaru nie weszło i dlaczego. Trzy zgłoszenia ze statusem błędu, 21 zgłoszeń utworzonych i nigdy niewysłanych oraz jedno, które dyspozytor potwierdził po ponad dobie od utworzenia. Tego ostatniego nie liczyliśmy jako „doby pracy", bo to doba leżenia, nie praca; ale jest, i trzeba o nim powiedzieć. Nie liczyliśmy też 5 444 zgłoszeń, które przewoźnicy złożyli na portalu PUESC bez nas, a platforma pobrała potem z potwierdzeń: nie mają momentu „zdjęcie CMR", więc nie ma czego mierzyć.

Sierpień i wrzesień prawie się nie różnią: mediana cyklu 6,0 i 5,9 minuty. Różni się ogon: w sierpniu co dziesiąte zgłoszenie trwało ponad 19 minut, we wrześniu ponad 13. Ogon się skraca, gdy dyspozytor już wie, które pola trzeba będzie dopisać.

Dlaczego mediana, a nie średnia

Mediana, bo średnia kłamie w obie strony. Jedno zgłoszenie zostawione otwarte na dobę dokłada do średniej kilka minut wszystkim pozostałym i robi z cyklu „wolny". Jedno potwierdzone w minutę, bo wszystkie dane były już w systemie z poprzedniego przewozu, robi z niego „szybki". Ani jedno, ani drugie nie opisuje przewozu, który zgłaszacie teraz.

Mediana odpowiada na proste pytanie: ile trwa typowe zgłoszenie. Połowa jest szybsza, połowa wolniejsza. Percentyle odpowiadają na drugie, ważniejsze przy planowaniu: w ile zmieścić się na pewno. Jeśli co dziesiąte zgłoszenie trwa ponad 14 minut, to spedytor, który czeka na numer przed odprawą kierowcy, powinien zakładać kwadrans, nie sześć minut.

Dlatego w tym tekście nie ma żadnej średniej i żadnego „w dwie minuty". Liczba bez N, okresu i rozrzutu nie jest nic warta, a w temacie, w którym za błąd pobiera się 12 000 zł, nie chcemy być brani na słowo.

Z czego składa się tych sześć minut

Prawie w całości z czasu człowieka, nie maszyny. Cykl rozkłada się na trzy części.

Odczyt i sprawdzenie, 5,8 minuty w medianie. Dyspozytor wgrywa zdjęcie CMR, system czyta dokument i wypełnia pola zgłoszenia. Potem najważniejszy krok, którego nie wolno pominąć: dyspozytor porównuje każde pole z oryginałem. Nie dlatego, że odczyt jest zły, tylko dlatego, że karę pobiera się za rozbieżność między zgłoszeniem a CMR (załącznik nr 3, lp. 3.2a ustawy o transporcie drogowym), i żaden system nie ma prawa poprawiać danych z CMR za przewoźnika. Co sprawdzać i w jakiej kolejności, opisuje mapa pól CMR i RMPD. W ten sam odcinek wchodzi dopisanie tego, czego w CMR nie ma: rodzaj przewozu, numer zezwolenia albo karnetu EKMT, numer lokalizatora, kod CN towaru.

Wysyłka i odpowiedź PUESC, 4 sekundy. Zgłoszenie idzie do PUESC przez interfejs usługowy, a system zwraca potwierdzenie RMPD_110 z numerem referencyjnym. Cztery sekundy w medianie, pięć w co dziesiątym przypadku. To nie jest „czas rozpatrzenia": nikt w PUESC zgłoszenia nie czyta, sprawdzają je reguły, które przyjmują je albo odrzucają z kodem. Dlaczego odrzucają i co wtedy, opisuje artykuł o przyczynach odrzuceń RMPD500.

Czego w pomiarze nie ma. Czasu, w którym kierowca fotografuje CMR i wysyła dyspozytorowi. Czasu na ustalenie kodu CN z nadawcą. Czasu na zezwolenie, którego nie ma w kabinie. Te minuty zdarzają się przed pierwszym krokiem i w naszych danych są niewidoczne. Ale to właśnie one zamieniają sześć minut w godzinę, dlatego o nich niżej.

Wysyłka automatyczna czy pobranie XML

Wysyłka automatyczna daje numer w sekundy; pobranie XML dokłada wizytę na portalu PUESC. Według danych naszej platformy w tym samym okresie przez pobranie XML przeszło jedno zgłoszenie, a jedno zgłoszenie to nie rozkład, więc liczb dla tej ścieżki nie podajemy. Różnica jest widoczna i bez liczb: po pobraniu XML dyspozytor musi wejść na portal PUESC, wgrać plik, podpisać i tam doczekać się potwierdzenia. Każdy z tych kroków to minuty, nie sekundy, i każdy to miejsce, w którym można wziąć nie ten plik.

Kiedy pobranie XML ma sens: gdy interfejs usługowy PUESC chwilowo nie przyjmuje zgłoszeń, a kierowca stoi już na granicy. Wtedy przygotowany i sprawdzony plik można złożyć na portalu ręcznie. Czy interfejs działa w tej chwili, widać na stronie stanu PUESC.

Co naprawdę wydłuża zgłoszenie

Wydłużają nie przyciski, tylko dane, których nie ma pod ręką. Co dziesiąte zgłoszenie trwa ponad 14 minut i te minuty prawie zawsze idą na jedną z trzech rzeczy.

Czy da się złożyć RMPD w sześć minut, gdy kod CN towaru jest nieznany? Nie. Kod CN jest w zgłoszeniu obowiązkowy, w CMR go nie ma, i dyspozytor szuka go w fakturze albo u nadawcy. Szukanie przez telefon w trakcie załadunku to najczęstsza przyczyna ogona. Dla spedytora wniosek jest prosty: kod CN podany w zleceniu oszczędza przewoźnikowi kwadrans, a wam telefon.

Druga przyczyna: zezwolenie. Numer zezwolenia na przewóz międzynarodowy albo karnetu EKMT trzeba wpisać, a jeśli dyspozytor nie wie, które zezwolenie leży w kabinie tego ciągnika, dzwoni do kierowcy.

Trzecia: lokalizator. Numer lokalizatora ma zgadzać się z urządzeniem w pojeździe; cudzy numer PUESC przyjmie, a kontrola pozycji pokaże potem ciszę. Ile przewozów zaczyna się ciszą właśnie z tego powodu, policzyliśmy w artykule o kontroli GPS.

Wszystkie trzy przyczyny mają jedną cechę wspólną: da się je usunąć przed przewozem, nie w jego trakcie. Flota z numerami lokalizatorów, zezwolenia przypisane do ciągników, słownik towarów z kodami CN, które już kiedyś jechały. Wtedy zgłoszenie składa się z danych, które już są, i ogon znika.

Dlaczego czas zgłoszenia ma znaczenie

Bo bez numeru kierowca nie ma prawa ruszyć, a ciężarówka na granicy kosztuje co godzinę. Ustawa wprost zobowiązuje kierowcę do odmowy wykonania przewozu, jeśli nie dostał numeru referencyjnego (art. 28c ust. 2 ustawy o transporcie drogowym). Przewóz bez zgłoszenia kosztuje przewoźnika 12 000 zł (załącznik nr 3, lp. 3.2a), a gdy na przejazd wymagane było zezwolenie, ustawa uznaje go za wykonany bez zezwolenia (art. 28b ust. 10): 12 000 zł, które przewoźnikowi z Ukrainy pobiera się na miejscu jako kaucję (art. 94 ust. 3). Pojazdu nie zwalnia się, dopóki zgłoszenie nie zostanie złożone i numer okazany (art. 18 ust. 2 ustawy SENT, stosowany także do RMPD).

Prawdziwa cena czasu zgłoszenia nie leży więc w minutach dyspozytora, tylko w tym, gdzie w tej chwili stoi pojazd. Sześć minut w biurze dzień przed przewozem nie kosztuje nic. Sześć minut na parkingu przed Dorohuskiem z kierowcą na linii to nerwy, a czternaście to kolejka, którą przepuszcza. Kto musi składać RMPD i kiedy obowiązek powstaje, opisuje artykuł o tym, kto musi składać RMPD.

Gdzie tu Sigil

Podane sześć minut to pomiar właśnie na Sigil: platforma czyta zdjęcie CMR, wypełnia pola zgłoszenia, pokazuje je dyspozytorowi do porównania z oryginałem i po potwierdzeniu wysyła do PUESC na danych logowania przewoźnika, zwracając numer referencyjny do tej samej karty. Danych z CMR platforma nigdy nie zmienia sama, kroku porównania nie da się usunąć, i to on zajmuje większość z sześciu minut. Flota, lokalizatory, zezwolenia i kontrahenci zostają w Sigil i podstawiają się do kolejnych zgłoszeń, więc trzy przyczyny ogona z sekcji wyżej znikają po pierwszym przewozie. Zgłoszeń SENT Sigil nie obsługuje; to narzędzie przewoźnika spoza UE, któremu zlecacie ładunek.

Co robić

1. 1Załóżcie flotę przed pierwszym przewozem: ciągniki, naczepy, numery lokalizatorów. To usuwa telefon do kierowcy z pytaniem „jaki masz lokalizator".
2. 2Przypiszcie zezwolenia i karnety EKMT do ciągników, zamiast trzymać je w głowie dyspozytora.
3. 3Zbierzcie kody CN towarów, które wozicie, raz, razem z nadawcą, i miejcie je pod ręką. Spedytorze: wpisz kod CN do zlecenia.
4. 4Składajcie zgłoszenie przed wyjazdem, nie na granicy. Sześć minut w biurze i sześć minut na parkingu to różne sześć minut.
5. 5Porównujcie każde pole z oryginałem CMR, nawet gdy odczyt jest poprawny. Karę pobiera się za rozbieżność, nie za nieuwagę.
6. 6Zakładajcie na zgłoszenie kwadrans, nie sześć minut, jeśli robicie je pierwszy raz albo z nowym nadawcą. Tak wygląda co dziesiąte zgłoszenie.

Czego nie robić

• ✗Nie wierzcie w „złożymy w dwie minuty" bez N i okresu. Liczba bez rozrzutu to reklama, nie pomiar.
• ✗Nie wysyłajcie kierowcy w trasę z obietnicą „numer będzie, zanim dojedziesz". Bez numeru kierowca ma obowiązek odmówić jazdy.
• ✗Nie szukajcie kodu CN, gdy ciężarówka stoi już na rampie. To najczęstszy powód, dla którego sześć minut robi się piętnaście.
• ✗Nie pomijajcie porównania z CMR, żeby zaoszczędzić minutę. Ta minuta kosztuje 12 000 zł, gdy w polu jest nie ta cyfra.
• ✓Dane zebrane przed przewozem i porównanie z oryginałem w trakcie zgłoszenia. Wtedy sześć minut to naprawdę sześć minut.